Euthanasie en orgaandonatie in België

 Imprimer

Thématique : Fin de vie / Euthanasie et suicide assisté

Actualités - Belgique

Publié le : 23/11/2012

Dit was het thema van het Symposium georganiseerd in Brussel in september 2012 door de vereniging “De maakbare mens”.
Sinds 2005 hebben 9 patiënten, die toelating gekregen hadden om euthanasie te ondergaan, hun organen weggeschonken.
Van de 1.133 personen die voor euthanasie geopteerd hebben in 2011, zouden slechts 10 %  in aanmerking gekomen zijn voor een mogelijke orgaandonatie. “Het betreft vooral patiënten die lijden aan neurologische of neuro-psychiatrische storingen”, verklaart Professor Ysebaert van het universitair ziekenhuis van Antwerpen.
Het wegnemen van organen mag niet uitgevoerd worden bij patiënten die lijden aan kanker, aan virale infecties, zoals hepatitis B en C of aan aids.
In het Symposium werd aangestipt dat de negen personen die euthanasie hebben toegepast en die voordien beslist hadden hun organen weg te schenken, dit uit vrije wil gedaan hebben.
Moet men eraan herinneren dat in deze specifieke gevallen van  euthanasieaanvraag door een patiënt waarvan de ziekte niet in een terminaal stadium is, de Belgische wet vereist dat men de mening van een tweede dokter en van een psychiater moet vragen om de geldigheid van de euthanasieaanvraag te bevestigen.  Een deelnemer aan het symposium heeft toegegeven dat de psychiaters die voor een advies geconsulteerd werden “niet graag een negatief advies gaven”. De cijfers bevestigen dit : op een honderdtal consultaties was er slechts één weigering om euthanasie toe te passen.
In dit symposium vermeldde men dat 39 % van de euthanasietoepassingen enkel en alleen al omwille van psychisch lijden gerechtvaardigd werden.  Dr  Thienpont, psychiater, heeft bevestigd dat de orgaandonatie dikwijls de pijn van de patiënt, zich onnuttig en niet gewaardeerd te voelen, verdoezelde.   
En hoever staat het met de druk die op de patiënt wordt uitgeoefend ?  Hoe eensgezind ook de woordvoerders erkenden dat het belangrijk was een gevoel van “totale vrijheid” te bewaren, toch heeft Freddy Mortier, professor in ethiek, toegegeven dat    “ het echt moeilijk is om dit te garanderen”.
 


Articles similaires

Disparition d’une dose de curare devant servir à une euthanasie.

Disparition d’une dose de curare devant servir à une euthanasie.

- Euthanasie et suicide assisté

Devant pratiquer une euthanasie au domicile d'une patiente, le Dr N. se rend personnellement - comme l'exige la loi - dans une pharmacie . Il se procure ainsi les produits létaux et le matériel nécessaire avant de se rendre au chevet de la personne. Au moment d'administrer l'euthanasie en présence des membres de la famille, il découvre qu'une des 5 ampoules contenant des barbituriques (curare) est vide. Or, la boîte était bien scellée. Où est passé le curare ? A-t-il atterri dans de mauvaises ...

Lire la suite

Belgique : le contrôle de la pratique de l’euthanasie de plus en plus ardu

Belgique : le contrôle de la pratique de l’euthanasie de plus en plus ardu

- Euthanasie et suicide assisté

Lundi 19 octobre, le journal Le Soir publiait un article « L'euthanasie en panne de contrôle », exposant la difficulté de la Commission fédérale de contrôle de l'euthanasie en Belgique à renouveler ses membres. Sur 16 membres, et autant de suppléants, il manque 7 professeurs à l'appel. En réalité, les conditions sont très strictes pour être admis dans la Commission de contrôle, alliant parité hommes/femmes, compétences professionnelles, parité philosophique et linguistique.

En outre, face à l...

Lire la suite

Euthanasie pour souffrance psychique en Belgique

Euthanasie pour souffrance psychique en Belgique

- Euthanasie et suicide assisté

Nouveau DOSSIER !

Le Comité consultatif de Bioéthique de Belgique a publié en décembre 2017 un avis sur l'euthanasie de patients hors phase terminale, affectés d'une souffrance psychique avec ou sans affection médicale (psychiatrique ou autre) sous-jacente.

Dans cet avis, le Comité répond en 75 pages aux questions posées en 2011 par Madame Laurette Onckelinkx, à l'époque Ministre de la Santé publique.

L'avis rendu 6 ans plus tard, reprend les points de consensus, mais également les dissens...

Lire la suite