L'Université de la Vie - La vie à quel prix ?

Aussi dans 6 villes en Belgique : à Bruxelles + Liège + Mons + Namur + Louvain-la-Neuve et Gand !
4 lundis soirs consécutifs à partir du 14 janvier 2019

FR NL EN

Kroatië veroordeeld voor het dumpen van doodgeboren kind

ImprimerRecommander
[Français] 20 juin 2014

Sommaire

  •   Kroatië veroordeeld voor het dumpen van doodgeboren kind
  •   Huisartsen te weinig opgeleid voor palliatieve zorgen
  •   Orgaandonatie door patiënten intensieve zorgen in Nederland
  • Kroatië veroordeeld voor het dumpen van doodgeboren kind

    20/06/2014 - Début de vie

    Het Europees Hof voor de Rechten van de Mens geeft het echtpaar MARIC gelijk. Na een zwangerschap van 9 maanden beviel mevr. MARIC in een Kroatisch ziekenhuis van een doodgeboren kind. Het echtpaar gaf de toestemming voor een autopsie, en verzocht het ziekenhuis om het kind daarna te laten begraven. Een paar maanden later wilden de ouders weten waar hun kind precies begraven werd. Hierop antwoordde het ziekenhuis dat het lichaam verbrand werd, samen met het overige “ziekenhuisafval”.
    Voor het Europees Hof voor de Rechten van de Mens verklaarden dhr. en mevr. MARIC dat de manier waarop het ziekenhuis het stoffelijk overschot van hun kind behandeld heeft, indruist tegen het recht op eerbiediging van hun privé, gezins- en familieleven (artikel 8 van het Verdrag), en dat hun klacht door de bevoegde nationale rechtbanken dan ook onterecht ongegrond verklaard werd.
    Het Hof wijst eerst en vooral op het delicate karakter van de situatie, en oordeelt daarop dat de handelwijze van het ziekenhuis in meerdere opzichten een inbreuk vormt op het recht op eerbiediging van het privéleven van de ouders.
    Die inbreuk bestempelt het Hof bovendien als onwettig, aangezien de wet niet toestaat dat een stoffelijk overschot van een foetus ouder dan 22 weken als “ziekenhuisafval” wordt beschouwd. Het Hof wijst er ook op dat het Kroatische recht onvoldoende voorbereid is op dergelijke situaties.
    Het Hof oordeelt dat er in dit geval inderdaad sprake is van een inbreuk op artikel 8 van het Verdrag, en kent de ouders een schadevergoeding toe.


     

    Huisartsen te weinig opgeleid voor palliatieve zorgen

    18/06/2014 - Fin de vie

    Bij het voorstellen van zijn doctoraat besloot Peter Pype (Ugent/UAntwerpen) dat de basisopleiding en de bijscholingen van huisartsen hen onvoldoende vertrouwd maken met palliatieve zorgen. In ons land hebben naar schatting 15.000 mensen palliatieve zorg nodig.  De meerderheid wil de laatste levensfase graag in een vertrouwde omgeving doorbrengen.  Het is dus van cruciaal belang dat we meer gaan investeren in de vorming van de huisartsen.  Pype stelde daarnaast ook vast dat het meest bijgeleerd wordt in de samenwerking met verpleegkundigen van de palliatieve huiszorgequipes.

     

     

     

    Orgaandonatie door patiënten intensieve zorgen in Nederland

    20/06/2014 - Statut du corps humain - Posthumanisme

    De voorbije weken kwam er, vooral uit het buitenland, reactie op een artikel verschenen in Clinical Ethics.
    In tegenstelling tot België waar zwijgen toestemmen is, moet men in Nederland dus een uitdrukkelijk, expliciet akkoord geven voor orgaandonatie.  Wereldwijd is er een tekort aan organen die levens kunnen redden.  Dit willen de schrijvers van het artikel opvangen door aan patiënten die nog bij bewustzijn zijn maar die willen dat de levensondersteunende behandelingen (zoals ademhalingstoestel etc) worden stopgezet te vragen om hun organen te doneren.  Deze groep patiënten is vrij klein en daar veel op intensieve zorgen terecht komen door een ongeluk, kan men zich ook vragen stellen bij de kwaliteit van de organen, dit zal dus het tekort helemaal niet wegwerken wat men in het artikel ook onderschrijft.
    Een Amerikaanse ethicus merkte op dat het een volgende stap is in het hellend vlak waarin onze samenlevingen in Nederland en België zich bevinden "uw leven is nu niet veel waard maar u kan andere levens redden dus neem nu maar de goede beslissing!"  Is het op de intensieve zorgen dat men met de patiënt en zijn naasten moet gaan bespreken wat er gebeurd met zijn lichaam na zijn dood?
    In België stelt zich de vraag op een andere manier namelijk orgaandonatie na euthanasie en ook daar kan een altruïstisch motief aan de basis liggen van de orgaandonatie en daardoor de euthanasievraag "mijn leven is niets meer waard, daarom wil ik mijn organen aan iemand anders geven wiens leven meer waard is!"

    Meer informatie over de Belgische wetgeving inzake orgaandonatie en de ethische reflecties, klik hier.



     

Faire un don à l'IEB