FR NL EN

Bulletin de l'IEB - 23 février 2011

ImprimerRecommander
[Français] 23 février 2011

Sommaire

  •   Enfant né d'une mère porteuse ukrainienne pour deux hommes homosexuels
  •   Orgaantoerisme naar België
  •   Peu de Belges organisent leur euthanasie
  • Enfant né d'une mère porteuse ukrainienne pour deux hommes homosexuels

    18/02/2011 - Procréation médicalement assistée PMA / GPA

    Le ministre des Affaires étrangères, Steven Vanackere, a octroyé un passeport au fils adoptif d’un couple homosexuel belge, conçu avec l’aide d’une mère porteuse en Ukraine conformément au jugement rendu par le tribunal de première instance de Bruxelles. Le couple d’homosexuels avait introduit  une demande en vue d’obtenir un passeport et un visa qui permettraient à leur fils adoptif, âgé de deux ans, de venir en Belgique.

    L’enfant réside actuellement en Ukraine. « Suite au récent jugement du tribunal de première instance de Bruxelles concernant Samuel Ghilain (...), les Affaires étrangères vont délivrer un passeport à l’enfant, conformément à la décision judiciaire », a indiqué M. Vanackere dans un communiqué. .

    Pour rappel, la gestation pour autrui (mère porteuse) ne fait l'objet d'aucune loi en Belgique. 


    Voir aussi le Dossier de l'IEB "Faut-il légaliser la gestation pour autrui?"

    Orgaantoerisme naar België

    15/02/2011 - Statut du corps humain - Posthumanisme

    In de periode van 2003 tot en met 2009, hebben 131 mensen die stonden ingeschreven in het Nederlandse bevolkingsregister, in België een orgaantransplantatie ondergaan met een orgaan van een overleden donor. Andersom gebeurt het ook dat patiënten uit België in Nederland worden getransplanteerd, maar dat komt veel minder voor. In diezelfde periode gebeurde dat 4 keer. Daarnaast is het zo dat in de periode 2003-2009, 15 personen uit Nederland in België zijn overleden en donor zijn geworden, tegen 7 personen uit België die in Nederland overleden en donor werden.

    Er zijn verschillende redenen aan te voeren voor het feit dat mensen uit Nederland veel vaker een orgaantransplantatie in België ondergaan dan andersom. Een gedeelte van deze mensen is, vanwege de geografische ligging van hun woonplaats, voor andere zorg ook afhankelijk van de Belgische gezondheidszorg. Anderen echter hebben speciaal voor deze operatie hun heil in België gezocht. Waarschijnlijk omdat de wachttijd in België korter is of omdat de betrokken persoon in Nederland niet in aanmerking komt voor een plaats op de wachtlijst. Dat de wachttijd in België korter is, komt doordat het aanbod aan donororganen in België groter is dan in Nederland. Vaak wordt gesteld dat dat grotere aanbod wordt veroorzaakt doordat men in België ‘automatisch’ donor is, tenzij daartegen bezwaar wordt gemaakt. Waaruit dan vervolgens wordt geconcludeerd dat invoering van dit systeem in Nederland een einde zou maken aan dit orgaantoerisme naar België.

    Verschillende factoren kunnen van invloed zijn, zoals het grotere aantal ongevallen met een dodelijke afloop, een andere organisatie in de ziekenhuizen, of het andere beslissysteem. De minister van Sport en Gezondheid in Nederland vindt dat de onzekerheden over de effecten van een systeemwijziging te groot zijn om de inbreuk op het zelfbeschikkingsrecht die een verondersteld toestemmingssysteem met zich meebrengt, te rechtvaardigen.

     

    Dossier de l'IEB: "Le don d'organes: donner pour sauver"

    Peu de Belges organisent leur euthanasie

    19/02/2011 - Fin de vie

    Fin 2010, le nombre de déclarations anticipées d'euthanasie enregistrées auprès du SPF Santé publique s'élève à 24.046. Un article paru dans Le Soir mentionne que trois quarts de ces déclarations proviendraient de Flandre. D'après le quotidien, cette procédure resterait mal connue et contraignante. Un formulaire type permet aux citoyens d'exprimer leur souhait d'avoir recours à l'euthanasie dans certaines circonstances et lorsqu'ils ne seraient plus aptes à s'exprimer. Cette déclaration est valable 5 ans et suppose de se rendre à l’administration communale accompagné de deux témoins majeurs.

    "Malgré les efforts entrepris par certaines communes, des mutuelles et quelques organisations progressistes, on constate un déficit réel d'information", regrette Jacqueline Herremans, présidente de l'Association pour le droit de mourir dans la dignité (ADMD).

    L'année dernière, quelques 8.000 nouvelles déclarations ont été enregistrées, soit 170 par semaine en moyenne.

     

Faire un don à l'IEB